Büyük günahların en büyükleri ve insanı İslam dininden çıkaran şeyler şunlardır: Allâh (c.c.)’e şirk (ortak) koşmak, Allâh (c.c.)’ı inkar etmek, Nebî (s.a.v.) ve Allâh (c.c.)’den getirdiklerini inkar etmek, Allâh (c.c.)’ü, Nebî (s.a.v.)’i veya Kur’an-ı Kerimi, kalbiyle veya diliyle hafife almak, İslam dinine, Allâh (c.c.)’e veya Nebî (s.a.v)’e sövmek (böyle bir hale düşmekten Allâh (c.c.)’e sığınırız), dinin vazgeçilmez şartlarından olduğu, Kur’an-ı Kerim ile, meşhur ve mütevatir hadis ile veya sahabenin tamamının söz birliğiyle kesin olan ve hakkında şüphe olamayan dini meseleleri inkar etmek;

Dünyada ve kâinatta meydana gelen hadiselerin Allâh (c.c.)’ün iradesi ile değil de kendi kendine olduğuna inanmak, üzerinde İslam âlimlerin söz birliği ettiği ve yalan olması düşünülmeyecek bir meseleyi inkar etmek, meleklerin, cinlerin veya semâvâtın (7 kat göklerin) varlığını inkar etmek, aslen haram olduğu kesin olarak âyet ve hadisle bildirilen bir şeyin helâl olduğuna inanmak (içki içmenin haram olduğuna inanmamak gibi);

Dini hükümlerden herhangi birini hafife almak, küçümsemek, şakayla ve hafife almak için söylese bile kendi isteğiyle insanın imanını giderecek söz söylemesi (söylediği gibi inanmamış olsa bile böyle bir söz insanın imanın kaybetmesine sebep olur);

Peygamberlerden herhangi birini suçlamak ve kusurlu görmek, peygamberliğin çalışmakla elde edilecek bir şey olduğunu söylemek, mü’minlerin annesi Hazreti Aişe (r.a.) Validemize iftira etmek, Peygamnerimiz (s.a.v.)’in bütün insanlara peygamber olarak gönderildiğini inkar etmektir.

Küfürden korunmak için Nebî (s.a.v)’in okuduğu şu duâyı sabah akşam okumalıyız: “Allâhümme innî eûzü bike min en üşrike bike şey’en ve ene a’lemü. Ve estağfiruke limâ lâ a’lemü. İnneke ente allâmü’i-ğuyûb.”

(Muhammed Alâüddîn b. İbni Âbidîn, El-Hediyyetü’l Alâiyye, s.812-813)