Genel

13Şub 2013

  RASÛL-İ EKREM (S.A.V.)’IN HZ. ALİ (K.V.)’YE VASİYYETİ -4 – Beş şey gözün nûrunu arttırır: Kâ’be-i Muazzama’ya bakmak, Kur’an-ı Kerîm’e bak­mak, Anne ve babanın yüzüne bakmak, Alim yüzüne bakmak, Akar suya bakmak. – Yâ Ali! Cennet kapısında gördüm. «Nefsinin hevasına, arzularına muhalefet eden­lerin yeri Cennet olur», yazılıydı. Cehennem: “- Yâ Rabbi! Beni niçin yarattın?” diye sor­du. Allahü Teâlâ: “Cimri ve kibirliler için ya­rattım”» buyurdu. Cehennem: «- Yâ Rabbi! Elbette ben onlar içinim,» dedi. – Yâ Ali! Komşuna -kâfir de olsa- ik­râm et. Bunun gibi kâfir de olsa, misâfire ik­râm et, annene babana, kâfir de olsalar ikrâm et. Kâfir de olsa dilenciyi reddetme. Şüpheli şeyleri yiyenin dîni örtülü, kalbi kara olur. Haram yiyenin kalbi ölür, dîni köhne olur. Yakîni zaîf olur. Duası perdelenmiş olur. İbadeti az olur. – Yâ Ali! Bir yetim ağlayınca Arş-ı Mecîd titrer. Allahü Teâlâ: «- Yâ Cebrail! Bu yetimi ağlatanın Ce­hennemde yerini bul, ben de onu ağlatayım. O yetimi güldürenin, sevindirenin. Cennette ye­rini geniş et. Ben de onu sevindirip, güldüre­yim.» buyurur.  

13Şub 2013

  İMAN VE AMEL «Cenab-ı Allah (c.c.) amelsiz imanı ve imansız ameli kabul buyurmaz.» (Hadis-i Şerif) «İman kavil (söz) ve ameldir. Zaid venâkıs (yüksek, çok ve noksan) olabilir. Yani her­kesin imanı, amel ve ibadeti nisbetindedlr.» (Hadis-i Şerif) İmanın azlığı, çokluğu, noksanlığı yada fazlalığı mü’minin ilmi ve ameli ile ilgilidir. Azlığından, noksanlığından murad: İmanın şartlarını bilip hemen onunla amel edivermekten ibarettir. İmanın şartlarını bilen ve onun­la amel eden, avamdan (halktan) bir kimse ile bir âlîmin, ârifin, abid ve zahidin imanı bir değildir. Onlar ilmiyle ve ameliyle Allah’a (c.c.) daha çok yakındırlar. «Âmeller, ancak niyetlere göredir. Herke­sin niyetine göre âmelinin karşılığı vardır. Ki­min hicreti Allah ve Resulûne ise Allah ve Re­sulûne hicret etmiştir. Kimin hicreti de dün­yadan faydalanmak veya bir kadını nikâhlamak ise Onun hicreti niyetlediği şeyedir.» (Buhârî-Müslim) ESMÂ’ÜL-HÜSNÂ’DAN El-Kaadir: (İstediğini, istediği gibi yap­maya gücü yeten.) Ez-Zâhir: (Aşikâr)    

13Şub 2013

  RASÛL-İ EKREM (S.A.V.)’IN HZ. ALİ (K.V.)’YEVASİYYETİ -5 – Yâ Ali! Yakın zamanda ümmetimden Râfızîler meydana çıkacaktır. Ashâbıma söğen, dil uzatan kimselerin boynunu vur. Onlar bu ümmetin yahûdisidir. – Yâ Ali! Kırk gün geçtiği halde bir ilim meclisine gitmeyen kimsenin kalbi kararır, bü­yük günâh da işler. Çünkü kalb ilimle yaşar. İlimsiz ibâdet olmaz. Vera’ sahibi olmayan, yâ­ni haramlardan ve şüpheli şeylerden sakınmayan, günah işlenmesine mani olamayan kim­senin yerin altında durması, üstünde durma­sından iyidir. Yâni o kimsede imanın bulun­duğu belli olmadığından kalbinde durması da­ha iyidir. Bir şeyi pişirince, iyi pişir. Yediğin zaman çok çiğne. – Yâ Ali! Hiçbir müslümana lânet etme. Hatta hiçbir canlıya lânet etme ki, lânet sa­na geri döner. Allahü Teâlâ’nın nimetlerine şükreden, belâlarına sabreden ve günahlarına istiğfar eden kimse istediği kapıdan Cennete girer. ESMÂ’ÜL-HÜSNÂ’DAN El-Bâri: (Eşyâyı ve her şeyin âzâ ve cihazını birbirine uygun ve mülâyim bir halde yaratan.) El-Kaviyy: (Pek güçlü)  

13Şub 2013

İBADET VE TAAT Allah Teâlâ şöyle buyurdu: «Onlar, dîni Allah için hâlis kılarak bâtıl dinleri bırakıp tevhid dînine teveccühle yalnız Allah’a ibadet etmek, namazı dosdoğru kıl­mak, zekâtı vermekle emrolunmuşlardır. İşte doğru din budur.» (Beyyine:5) Resulûllah (s.a.v.) şöyle buyurdu: «Saadet-i Uhreviye (Ahiret saadeti) için ibadet ve taat de bulunanlara Cenab-ı Hakk (c.c.) saadeti dünyeviyesini de (Dünyevî saa­detini de) ihsan buyurur.» Ahiret için çalışan mü’min kuluna Cenab-ı Hakk (c.c.) dünya saadetini de ihsan buyuru­yor. Cenab-ı Hak ne büyük lûtuf sahibi, İsla­miyet ne yüce ulvî bir din… Âhiret için çalış­mak ise, mü’min üzerine terettüp eden ne mü­him ve mühim olduğu kadar da ulvî bir va­zife… Bir mü’minin bunları bilip âhirete olan hazırlığı, Allah (c.c.)’a olan yakınlığı o nisbette fazla olmalıdır. «Cenab-ı Hakk’ın (c.c.) rızasını kazanmak için beslenen güzel niyet sahibini Cennete dahil eder.» (Hadis-i Şerif) ESMÂ’ÜL-HÜSNÂ’DAN El-Muktedir: (Kuvvet ve kudret sahiple­ri üzerinde de istediği gibi tasarruf eden.)

13Şub 2013

  RASÛL-İ EKREM (S.A.V.)’İN HZ. ALİ (K.V.)’YE VASİYYETİ -6 – Yâ Ali! Üzüntülü vaktinde Allahü Teâlâ’yı zikret. Yemeğe tuz ile başlayıp tuz ile bitir. Tuz ölüm hariç, yetmiş derde devadır. Yemeklere çörek otu koy. O da ölüm hariç, çok dertlere devâdır. Zeytinyağı ye. Yeni ayı görünce tekbîr ve tehlîl edip duâsını oku. Bir kimseden birşey istiyeceğin zaman Âyetel Kürsî oku. İleriye önce sağ ayağını at. – Yâ Ali! Evinde bal, zeytinyağı ve çörekotu bulunan kimseye melekler istiğfâr eder. İçinde sûret, şarap, köpek bulunan eve melek­ler girmez. Melekler, hiç misâfir girmeyen ve ana, babaya isyân edilen eve de girmezler. – Yâ Ali! Yolculuğa veya harbe gidece­ğin zaman Yâsin Sûresini ve on defa Kadr Sûresini oku. Hak Teâlâ düşman şerrinden emîn eder. ESMÂ’ÜL-HÜSNÂ’DAN El-Müsavvir: (Tasvir eden, her şeye bir şekil ve hususiyet veren.) El-Gaffâr: (Mağfireti pek çok.) El-Kahhâr: (Her şeye, her istediğini yapacak surette galip ve hâkim.) El-Vehhâb: (Çeşit çeşit nimetleri dai­ma bağışlayıp duran.)  

13Şub 2013

  ANCAK ALLAH İÇİN İBADET «İbadetini riya, garaz ve ivazdan halis et, (gösteriş, gaye ve maksattan uzak.) Bu halde az bir amel senin için kâfidir.» (Hadis-i Şerif) Sen ibadetini gösteriş için yapma. İbadet ve taatini sadece Allah için yap. Ve bu ibadet ve taatin için bir karşılık bekleme. Yarabbi ben sana şöyle teheccüt namazı kılıyorum, böyle ibadet ediyorum, bana dünyada bunun karşılığını ver deme. İbadet ve taatini sırf Allah (c.c.)’ın emri olduğu ve bu emri yerine getire­rek Allah (c.c.)’ın rızasını kazanmak maksa­dıyla yap. Bu şekilde yapılan amel Allah in­dinde makbuldür. Az da olsa senin için kâfi­dir. Şüphesiz Allah-ü Teâlâ böyle kullarına dünya ve ahiret saadetini ihsan eder. «Kim Allah yolunda velev devenin bir ayak bağı kadar cüz’i (az) bir menfaat sağlamaktan başka birşeye niyet etmeyerek (mad­di herhangi bir faydayı düşünerek) muharebe ederse onun nasibi ancak niyet ettiği o şeydir. O Allah’ın hiç bir sevabına kavuşamaz.» (Ahmed b. Hanbel) ESMÂ’ÜL-HÜSNÂ’DAN El-Mukaddim: (İstediğini ileri geçiren, önce olan.) El-Muahhir: (İstediğini geri koyan, arkaya bırakan.)    

13Şub 2013

ŞEYTANIN KİBRİ Mü’minlerin en büyük düşmanı bulunan İblis ve avanesi hakkında Kur’ân-ı Kerîm şöy­le buyurur: «Allah (c.c.) İblis’e: «Ben sana secde emretmiş iken, seni sec­de etmekten alıkoyan neydi?» buyurdu. İblis şöyle dedi: «Ben Adem’den hayırlıyım. Çünkü beni ateşten, O’nu ise çamurdan yarattın.» Allah-ı Teâlâ: «Hemen in oradan (Cennetten). Sana Cennette kibirlenmek gerekmez. Haydi çık. Çünkü sen hor ve bayağı kimselerdensin.» buyurdu. İblis: «Bana, kıyamete kadar ömür ve müddet ver.» dedi. Allah-ı Teâlâ da: «Sen mühlet verilenlerdensin.» buyurdu. İblis: «Öyleyse, beni azdırmana karşılık, ye­min ederim ki, insan oğullarını saptırmak için muhakkak senin doğru yoluna oturacağım, vesvese verip pusu kuracağım. Sonra onlara önlerinden ve arkalarından, sağlarından ve sollarından sokulacağım…» dedi. (A’raf: 12-17) ESMÂ’ÜL-HÜSNÂ’DAN El-Kebîr: (Pek büyük.) El-Hafîz: (Yapılan işleri bütün tafsilâtiyle tutan; (her şeyi belli vaktine kadar âlet ve belâdan saklayan.)

13Şub 2013

  MİSVAK KULLANMAK Misvak kullanmak; abdestin sünnetlerin­den biridir. Şöyle ki: Misvak, arak denilen ağacın dalıdır. Parmak kalınlığında ve kulla­nanın karışı boyunda olmalıdır. Sağ ele alınır, serçe parmağının üstünden geçirilir, baş par­makla altından tutulur ıslatılarak ağzın sağ ta­rafından başlanır, dişlere enine sürülür, isti­mali oruca mani değildir. Misvakın pekçok faideleri ve sevabı var­dır. Dişleri temizler, ağız kokusunu giderir, haz­mı kolaylaştırır, gözlerin ferini artırır, sıhhate hizmet eder… Bir Hadis-i Şerif’te; «Eğer ümmetime zahmet vermiyecek olsa idim, her abdest alırken misvak kullanmalarını emrederdim.» buyurulmuştur. «Her müslümana misvak ile dişleri temiz­lemek vacib olduğu gibi, cum’a günü guslet­mek de vaciptir.» (Ebu Naim) «Dişleri misvak ile temizlemek, ölümden başka bütün hastalıkların mühim bir kısmına şifadır.» (Deylemi) ESMÂ’ÜL-HÜSNÂ’DAN El-Evvel: (İlk. Evveliyetinde başlangıcı olmayan.) El-Ahir: (Son. Varlığının sonu olmayan. Ahiriyetinde de son bulmıyan.    

13Şub 2013

GÜZEL AHLÂK Alâ’ b. eş-Şıhhîr (radiya’llâhu anh)’den: Bir kişi Peygamber Efendimiz’in önünden gelerek şöyle sordu: «- Ya Resulallâh, hangi amel daha efdaldir? Peygamber (s.a.v.): «- Güzel ahlâk.» buyurdu. Sonra Pey­gamberimiz (s.a.v.)’in sağından gelerek: «- Hangi amel daha fazîletlidir?» diye soru­sunu tekrarladı. Peygamberimiz (s.a.v.): «- Güzel ahlâk.» diye cevap verdi. Adam so­luna geçerek tekrar: «- Hangi amel daha fa­zîletlidir?» diye sordu, Peygamber (s.a.v.) Efendimiz: «-Güzel ahlâk.» diye cevap bu­yurdular., Bunun üzerine adam, Peygamber (s.a.v.)’in arka tarafına geçerek yine aynı şe­kilde:«- Ya Resûlallâh, hangi amel daha fa­zîletlidir?» diye sorunca, Peygamber Efendi­miz adama dönerek: «- Niçin anlamıyorsun? Güzel ahlâktır, o da gücün yeterse kızmamandır.» buyurdular. «Hadîsi, Muhammed b. Mervezî Kitâbü’s-Salât’da Mürsel olarak rivâyet etmiştir.) ESMÂ’ÜL-HÜSNÂ’DAN El-Mukît: (Her yaratılmışın rızkını ve­ren.) El-Kasib: (Muhâsib: Herkesin hayatı boyunca yapıp ettiklerinin, bütün tafsilât ve teferruatiyle hesabını iyi bilen.)

13Şub 2013

ABDEST Abdest, muayyen uzuvları usulû vechile yıkamaktan, meshetmekten ibaret bir temizlik­tir, bir ibadet ve taattır. Abdeste güzelliğinden, nezafete hizmetinden dolayı «vuzu’» adı verilmiştir. Abdestin manevî birçok faideleri, se­vapları olduğu gibi, maddeten de pek çok men­faatleri vardır. Abdestsiz bir kimse namaz kılamaz, tavaf edemez, Mushafı Şerifi bitişik olmayan bir gilâf içinde bulunmadıkça eline alamaz. Kur’ânın tam veya gayri tam bir âyetine bile el süremez. Bunlar haramdır. Fakat Kur’ân-ı Ke­rîmi ezber olarak karşıdan Mushafa bakarak okuyabilir. «Müslim yahut mü’min kul abdestte yü­zünü yıkadığı zaman gözü ile baktığı her hatası su ile beraber yüzünden sıyrılıp çıkar. El­lerini yıkadığı zaman elleri ile işlediği hatalar su ile beraber iki elinden çıkıp gider. İki aya­ğını yıkadığı zaman da o ayaklarıyla yürüyerek yapmış olduğu her hatâ su ile beraber çıkar. Nihayet o kul hatalardan çıkıp kurtulup terte­miz olur.» (Müslîm-Tirmîzi) «Abdest üzerinde abdest, nûr üzerinde nûrdur.» (Hadis-i Şerif) ESMÂ’ÜL-HÜSNÂ’DAN El-Batın: (Gizli)